|
Perspectieven
voor de toekomst -
Debat |
|
|
De
reacties van
het debat |
Wilfried
Lagaeysse |
1. Hoeder en
bijsturing
van de
sociale
zekerheid:
De vakbond
is de hoeder
van
verworven
rechten en
het
bijsturen
van de
sociale
zekerheid.
Die mogen
nooit meer
losgelaten
worden. Ook
niet om "de
crisis"op te
lossen. Dit
is de derde
maal dat
gewone
werknemers
betalen.
Eerst de
banken, dan
de bedrijven,
en nu
opnieuw de "overheidsstaatschulden"
gemaakt om
de eerste
twee te
redden.
2.
Kennis en
opleiding:
Het komt de
vakbond toe
om zijn
leden op een
laagdrempelig
niveau
vertrouwd te
maken met de
"vrije markt"
grondbeginselen
in een
kapitalistische
samenleving.
Men moet
uitleggen
wat dit
betekent en
de gevolgen
daarvan in
het
dagelijks
leven van de
mensen. En
ook wie de
echte
winnaars
zijn van
kapitalisme.
Men spreekt
vandaag
duizend uit
over "markten
- beurzen -
zalen -
beleggers -
speculanten
-
overheidsobligaties
- returns -
kwartaalresultaten
enz....
Geen mens
die het
begrijpt.
Behalve dat
wij, de
werknemers,
ervoor
zullen
opdraaien.
Zolang
werknemers
dit niet
echt
begrijpen,
zal het voor
de echte
kapitalisten
een koud
kunstje zijn
om
werknemers
tégen elkààr
in het
harnas te
blijven
jagen en te
onderdrukken.
In hun
optiek is "solidariteit"
een
uitholling
en
beknotting
van de "individuele
vrijheden".
Vakbonden
moeten dit
blijvend
herhalen,
aankaarten,
verduidelijken
telkens
opnieuw.
"Levenslang
leren" dus!
Want mensen
vergeten (zéér)
snel.
Dikwijls
hoor ik
jongen
mensen
argumenten
gebruiken
alsof de
sociale
zekerheid er
altijd
geweest is
en er ook
wel zal
blijven. Dus
waarom
zouden zij
zich daar nú
zorgen
moeten over
maken?
Banken en
multinationals
blijven al
eeuwenlang
zeggen dat
zij de beste
zijn, en het
allemaal
doen voor
het welzijn
van de
burger;
We weten
inmiddels
alweer hoe
laat het is.
Vakbonden
moeten
politieke
problemen en
spitstechnologie
ook duiden.
We horen zo
ontzettend
veel over "een
grote
staatshervorming"
die er móet
komen, en
voor heel
veel
verwarring
en onbegrip
zorgt.
Maar zeg nou
eerlijk,
vraag aan
100 mensen
wat het
betekent, en
95% zal met
de schouders
schokken en
verder lopen.
En toch
verwacht de
politiek dat
mensen hen
wél
begrijpen en
zouden
steunen.
3.
Verenigde
krachten:
Een andere "dwingende"
opdracht
voor "alle
vakbonden"
is dat zij
zich
onderling
beter
verhouden.
Idealiter
onder één
paraplu.
Want ook
vakbonden
lijken wel
geïntegreerd
in "multinationals"
à la ACW met
zijn wijd
vertakte
tentakels in
politiek en
financiën.
Men is soms
tegelijk
partij en
rechter.
4.
Vakbonden
moeten niet
interveniëren
in de
politiek:
Staatskunde
is van een
andere orde.
Eéngemaakte
vakbonden
moeten de
belangen van
àlle
werknemers
verenigen,
en
aankaarten
bij de
politiek.
Als
drukkingsmiddel
is dat een
niet te
versmaden
uitgangspositie
en
troefkaart.
Persoonlijk
vind ik het
wél een goed
initiatief
om bekwame
vakbondsmensen
(Kennes -
Ketir) in de
politieke
weide te
sturen,
zolang ze
hun roots
niet
verloochenen
en té
salonfähig
zouden
worden.
5.
Grensoverschrijdende
vakbonden:
Vakbonden,
moeten,
parallel met
de politiek,
grensoverschrijdend
kunnen
evolueren en
zich
verenigen.
De noden van
alle
werknemers
wereldwijd
zijn quasi
gelijk.
Zorgen voor
een beter
leven voor
zichzelf en
zijn gezin,
en elkaars
zwakheden
aanvaarden,
wat niet
hetzelfde is
als "berusten".
Dat zal niet
van een
leien dak
verlopen,
aangezien in
sommige
landen
vakbonden
nauwelijks
getolereerd
worden of al
helemaal
buiten de
wet gesteld.
Een
vereniging
is zo sterk
als zijn
zwakste
schakel.
6.
Alle links
progressieve
krachten
verenigen:
Echte
socialisten
mogen zich
niet langer
uit verband
laten spelen
voor
persoonlijk
gewin. Er is
nu eenmaal
geen ander
dan een
kapitalistisch
systeem, en
zullen daar
dus
voorlopig
verder me
moeten.
Echter, de
koek is nog
altijd zéér
groot.
Spijtig
genoeg
alleen voor
enkele
individuen.
Daar moet de
vakbond iets
aan doen.
Klik hier
om te
reageren
Terug naar
het debat
|
|
|
|
|
|
|