U bent hier

Actualiteit

dinsdag 31 oktober 2017, 11:15

Resultaten enquête: Re-integratietraject helpt werknemers niet terug aan het werk

In september lanceerde de Algemene Centrale – ABVV een online enquête over het re-integratiebeleid voor langdurig zieken. 220 werknemers reageerden en bezorgden ons heel wat interessante informatie en getuigenissen.

Uit recente cijfers bleek dat het re-integratietraject in de meeste gevallen leidt tot ontslag. In 72 procent van de beslissingen wordt de werknemer definitief ongeschikt verklaard om zijn of ander werk in de onderneming uit te voeren. De arbeidsovereenkomst wordt dan verbroken wegens medische overmacht, zonder ontslagvergoeding.

Alarmerende gegevens, en dus ging de Algemene Centrale op zoek naar getuigenissen van mensen die in de re-integratieprocedure zitten of zaten.

Geen aangepast werk

220 mensen reageerden op onze online enquête. 58 procent van hen was tijdens het invullen van de enquête in ziekteverlof, 23 procent was terug aan de slag na langdurige ziekte, en maar liefst 19 procent werd ontslagen na een langdurige ziekte.

Veel getuigenissen bevestigen dat de werkgever niet bereid is om aangepast werk aan te bieden. “In mijn beroep –dienstencheques- kan je geen aangepast werk krijgen, aldus één van de respondenten. Of: Mijn werkgever wilde me geen aangepast werk aanbieden. Ik kon en mocht niet meer terug naar mijn dienst. Ontslag volgde om medische overmacht”.

Verschillende respondenten gingen om financiële redenen terug aan de slag ook al gaat het eigenlijk niet meer. “Momenteel weet ik niet meer wat te doen. Werken zal me terug ziek maken. Niet werken is financieel niet haalbaar’, aldus een getuigenis.  Een andere reageerde: “Ik ben verzorgende in de thuiszorg. Ik kan je verzekeren dat de werkdruk heel hoog ligt in de sector. Ik ben terug halftijds gaan werken omdat ik de hete adem van de mutualiteit in mijn nek voelde. Ik moest terug aan de slag van de mutualiteit. Mijn arts én therapeut vonden dit niet kunnen.”

Beter informeren

Uit getuigenissen blijkt ook dat de verschillende partijen in het re-integratietraject onvoldoende ingelicht zijn. Huisartsen denken vaak dat ze de patiënt helpen door te verklaren dat die zijn huidige job definitief niet meer kan uitvoeren. Ze gaan ervanuit dat er dan naar aangepast werk gezocht word. Maar in dat geval kan de werknemer wegens medische overmacht ontslagen worden en wordt het re-integratietraject net stopgezet. “Volgens de arbeidsgeneesheer moest de huisdokter me een verklaring bezorgen dat ik in de definitieve onmogelijkheid was mijn job nog uit te voeren, om het re-integratietraject in gang te zetten. Het gevolg was dat ik mijn c4 kreeg wegens medische overmacht”.

De arbeidsgeneesheren op hun beurt hebben vaak niet de expertise om echt op zoek te gaan naar aangepast werk en worden door de werkgevers gevraagd de klus snel te klaren… . Ze krijgen vaak de tijd en ruimte niet om te onderzoeken wat de echte mogelijkheden binnen het bedrijf zijn .

Onze delegees kunnen een belangrijke rol spelen binnen het comité voor veiligheid en gezondheid. Maar het vraagt tijd om dergelijke procedures uit te werken.

Wat doet het ABVV?

Het wordt steeds duidelijker dat het re-integratietraject er niet voor zorgt dat langdurig zieken echt begeleid worden naar een aangepaste of een nieuwe job binnen het bedrijf. Het is vooral een middel voor goedkoop ontslag. En daarna is de werknemer –nog steeds ziek- aan zijn lot overgelaten om een nieuwe job te vinden. 

De Algemene Centrale - ABVV dringt bij ministers De Block en Peeters aan op een versnelde evaluatie van het beleid en bekijkt welke bijkomende acties zich opdringen. Wij blijven er op wijzen dat er in de eerste plaats moet ingezet worden op preventie. Maak werk van werkbaar werk, in het bijzonder voor beroepen met penibele arbeidsomstandigheden. 

Daarnaast moet in het re-integratietraject de gezondheid van de werknemer centraal staan: het hernemen van het werk moet op vrijwillige basis gebeuren, er moet een overeenkomst gesloten worden tussen alle betrokken partijen (zieke werknemer, behandelende arts, arbeidsgeneesheer, ziekenfonds en werkgever), en de werkgevers moeten verplicht worden om een passende job aan te bieden.