U bent hier

De gevolgen als er geen aangifte van het ongeval wordt gedaan

Voor de werknemer

In principe moet elk ongeval aan de verzekeringsmaatschappij worden aangegeven, zelfs indien er geen werkverlet is. In geval van medische verwikkelingen naar aanleiding van een niet-aangegeven ongeval, kan het slachtoffer grote moeilijkheden ondervinden om te bewijzen dat zijn toestand het gevolg is van een arbeidsongeval dat vroeger heeft plaatsgevonden. en indien de verzekeraar betwist dat deze verslechtering het gevolg is van een arbeidsongeval, wordt het slachtoffer vergoed zoals het geval is bij een ongeval van gemeen recht (RIZIV) op basis van 60% van zijn loon in vergelijking tot 90% voor een arbeidsongeval. bovendien kan de werknemer dan geen aanspraak maken op de terugbetaling van medische kosten, prothesen, verplaatsingskosten en anderen.

Er bestaat nog een andere onzekerheid voor de werknemer die het slachtoffer is van een arbeidsongeval. Het betreft de interne procedures van werkhervatting. artikel 22ter stelt dat het voorstel tot werkhervatting van de verzekeringsmaatschappij moet uitgaan. Dit veronderstelt dat de werknemer voordien geldig werd erkend als zijnde tijdelijk arbeidsongeschikt door de verzekeringsmaatschappij.

Wat gebeurt er indien het ongeval nooit als arbeidsongeval werd aangegeven bij de verzekeringsmaatschappij?

Dan kan er nooit sprake zijn van een vervroegde werkhervatting in een eventueel aangepaste werkpost.

Wat gebeurt er indien de verzekeringsmaatschappij het arbeidsongeval afwijst van een werknemer die volgens een behandelende geneesheer (van de spoedafdeling) onmiddellijk aangepast werk moet krijgen en in ditzelfde geval, wie vergoedt de werknemer die een deeltijdse werkhervatting zou hebben aanvaard. wie zal het verschil in loon dekken?

Voor de onderneming

Een ongeval niet aangeven is, de facto, in het voordeel van de werkgever, de onderneming en de verzekeraar. De voornaamste redenen zijn natuurlijk van financiële aard: Het bedrag van de premies, die door de werkgever aan de verzekeringsmaatschappij worden gestort, is namelijk nauw verbonden aan de frequentie en de ernst van de ongevallen. Het niet aangeven van een ongeval betekent bijgevolg dat men virtueel de frequentie verlaagt of stabiliseert en, in fine, geniet men van een premieverlaging of ontsnapt men in elk geval aan een premieverhoging.

Niettemin heeft in de laatste jaren een nieuwe tendens het daglicht gezien: doelstelling "nul ongevallen". Hierbij is de reden waarom aangiften niet worden gedaan, niet enkel de verlaging van de verzekeringspremies maar ook het imago van de onderneming. binnen dezelfde groep worden ondernemingen vaak tegen elkaar opgezet om de doelstelling van "nul ongevallen" te bereiken. Het is een gevolg van caO 90 betreffende de niet-recurrente resultaatsgebonden voordelen.

Deze tendens is al merkbaar in de arbeidsongevallencijfers van de laatste jaren, namelijk een algemene daling van het een aantal kleine arbeidsongevallen.