Ontslagen in de petroleumsector: Gunvor behoudt uiteindelijk 75 jobs

Op 22 juni kondigde het concern Gunvor aan zijn raffinaderij in Antwerpen te willen stilleggen. 230 jobs zouden verdwijnen. Een zware slag voor het personeel in volle coronacrisis. Na onderhandelingen in het kader van de wet Renault zullen uiteindelijk 176 jobs verdwijnen en kunnen 75 mensen aan de slag blijven. Verschillende werknemers konden ondertussen –mede dankzij de inspanningen van de syndicale delegatie- al aan de slag bij andere bedrijven, vertelt delegee Yves de Vos.

Welke rol speelde de coronacrisis in de plotse beslissing van het management?

Yves: Van januari tot april verliep alles eigenlijk goed. In april hebben we zelfs een record gedraaid. Maar dan viel de lucht- en de scheepvaart stil. De opslagtanks kwamen wereldwijd vol, en de vraag én de prijzen kelderden. Als gevolg werden de raffinageactiviteiten in mei stil gelegd, en uiteindelijk stonden we eind augustus op een verlies van 40 miljoen… Iedereen was aan het werk gebleven, aangezien wij tot de essentiële sectoren behoren, dus dat kwam echt als een volledige verrassing.

Was er geen mogelijkheid om de raffinaderij en de tewerkstelling nog te redden?

Yves: Natuurlijk kan je je afvragen hoeveel winst zo’n bedrijf eerder heeft gemaakt en of ze zo’n periode niet kunnen doorkomen. Maar het is zeker dat heel de sector het moeilijk heeft, ook Shell kondigde een verlies aan van 11 miljoen en BP zou wereldwijd 10.000 jobs schrappen. Je moet ook weten dat Gunvor de raffinaderij in 2012 na een failliet heeft overgenomen. De raffinaderij heeft toen 6 maanden te koop gestaan en Gunvor was de enige kandidaat-overnemer. Dus er was weinig hoop op een andere oplossing.  

Toch konden uiteindelijk nog iets meer banen behouden blijven. Vanaf 1 oktober is Gunvor geen raffinaderij meer, maar een tankopslagbedrijf. Wat houdt dat in?

Yves: Dat betekent dat er geen aardolieproducten meer verwerkt zullen worden, maar onze grootste klant –een andere tak van Gunvor trouwens- blijft wel elders verwerkte producten, leveren, opslaan… Hierdoor zijn 75 jobs behouden.

Wat gebeurt er met de andere werknemers?

Yves: Er is natuurlijk hard gewerkt aan een sociaal plan, met onder meer bijkomende opzegvergoedingen voor het collectief en het vrijwillig ontslag. Veel jongere medewerkers konden zo kiezen voor vrijwillig ontslag, om over te stappen naar een job in een ander bedrijf. Een aantal oudere werknemers kan financieel overbruggen tot het brugpensioen.  In samenwerking met de VDAB en een outplacementkantoor worden de werknemers ook begeleid in hun zoektocht naar een nieuwe job. Maar wij hebben daar niet op gewacht. We hebben de vakbondsdelegaties van andere bedrijven in de sector gevraagd om door te geven of er bij hen vacatures zijn. We hebben zo een lijst van vacatures bij een twaalftal bedrijven verzameld en dat heeft resultaat gehad! Verschillende mensen zijn al aan de slag in een nieuwe job.

Hoe was het voor jullie om zoiets mee te maken in volle coronacrisis? Acties voeren, werknemers informeren, onderhandelingen voeren… het lijkt allemaal nog een stuk complexer?

Yves: Het was niet gemakkelijk. Het was al een moeilijke periode voor veel families en dan komt die onzekerheid er nog bij. Mensen willen begrijpelijk onmiddellijk informatie: wat gebeurt er met mijn job, waar heb ik recht op. Maar dat kan je niet meteen geven want er moet eerst onderhandeld worden. Die onderhandelingen zijn gelukkig wel correct en zonder acties kunnen verlopen, het bedrijf heeft gezorgd dat iedereen met voldoende afstand aanwezig kon zijn. Maar ondanks alle inspanningen en regelingen zal elke herstructurering altijd een aantal slachtoffers maken.

Foto: Collega’s nemen afscheid van elkaar bij Gunvor raffinaderij op 30 september