De deregulering van de werkgelegenheid door de Arizona-regering gaat in razend tempo door. De regering heeft, opnieuw zonder rekening te houden met het sociaal overleg en de acties van de vakbonden, de uitbreiding van de flexijobs naar alle sectoren bekrachtigd. Deze maatregel treedt in werking op 1 juli: een ware zegen voor de werkgevers, een nieuwe frontale aanval op de werknemers. 

Het zal dus voortaan mogelijk zijn dat een gepensioneerde “een handje komt helpen” voor een hongerloon na aftrek van belastingen, of dat een werknemer die al uitgeput is door zijn fulltime job een tweede baan erbij neemt om rond te komen. Terwijl uitzendarbeid de werkgevers al in staat stelde om de “gaten” in bedrijven op te vullen, leidt de veralgemening van flexijobs tot een ware 'chaos van onzekerheid’. De werkgever hoeft alleen maar een keuze te maken uit deze catalogus van goedkope arbeidskrachten, waarbij hij bewust zijn eigen werknemers tegen elkaar laat concurreren. 

Na de uitsluiting van werklozen, de herinvoering van de proefperiode, de maximalisering van overuren en flexibiliteit, de normalisering van nachtwerk of zelfs het inzetten van studenten vanaf 15 jaar, gaan de praktijken om de werknemers uit te melken gewoon door. En daar blijft het niet bij: de regering legt al de laatste hand aan haar volgende aanvallen, die erop gericht zijn zoveel mogelijk langdurig zieke werknemers uit te sluiten. 

Goedkope arbeidskrachten 

De arbeidsmarkt dreigt overspoeld te worden door werkzoekenden die gedwongen worden om te solliciteren, terwijl het aanbod aan fatsoenlijke banen verre van toereikend is. We laten ons niet voor de gek houden: we weten heel goed wie er profiteert van deze stroom werknemers die in precaire omstandigheden worden gehouden. 

Hoe groter het aanbod aan arbeidskrachten, hoe groter de druk op de schouders van de werknemers wordt. Het doel is duidelijk: onrust zaaien, gehoorzaamheid afdwingen en iedereen verplichten het onaanvaardbare te accepteren. Is dit echt de arbeidswereld die we voor onszelf en onze kinderen willen? Een wereld waarin we moeten bedelen om werkuren, afhankelijk van de goede wil van de werkgevers? 

Door de arbeidsmarkt steeds verder te flexibiliseren, zet Arizona de werknemers bewust tegen elkaar op. Dit beleid zal de lonen zeker niet doen stijgen en de arbeidsomstandigheden niet verbeteren. Integendeel, het zorgt voor een ongekende daling en ondermijnt daarbij de financiering van onze sociale zekerheid.  

In reactie op het antisociale offensief roept het ABVV op tot verzet! 

Onze vakbond verwerpt uitdrukkelijk deze samenleving van sociale dumping en onzekerheid die als voorbeeld wordt gesteld. Flexijobs zijn geen oplossing om de koopkracht van werknemers te verbeteren; ze zijn een symptoom van een zieke economie die weigert arbeid naar behoren te belonen. 

Wij stellen de volgende eisen: 

• Een terugkeer naar stabiele, geherwaardeerde en goed betaalde jobs.
• Het verbeteren van de minimumlonen en de arbeidsvoorwaarden door middel van sterke collectieve arbeidsovereenkomsten.
• Het strikt naleven van het sociaal overleg. 

Deze maatregel om flexijobs te veralgemenen toont eens te meer aan dat Arizona niets geeft om het welzijn van de werknemers. Ze zeiden dat ze arbeid wilden herwaarderen, maar de gebeurtenissen van de afgelopen maanden tonen onbetwistbaar aan dat dit niet hun doel is en dat ze tegen hun kiezers hebben gelogen. 

Geconfronteerd met dit regressieve beleid blijft het ABVV zich verzetten. We zullen niet toestaan dat ze de rechten vernietigen die de arbeidersbeweging met veel moeite heeft veroverd!