U bent hier

Wat doet de Algemene Centrale - ABVV?

Sinds haar ontstaan in 1909 door de fusie van verschillende beroepsbonden van bouwvakarbeiders is de Algemene Centrale - ABVV een verzamelpunt geworden voor tal van beroepsvakbonden. Vandaag is de Algemene Centrale de grootste arbeiderscentrale van het ABVV. Zij telt 430.000 leden en verenigt arbeiders en arbeidsters uit een veertigtal sectoren.

De Algemene Centrale is actief in de bouwsector, de chemie en de industrie, de dienstensector en de non-profit.

Naast de bouwindustrie zijn de belangrijkste sectoren de chemie, de houtnijverheid, de glasindustrie, de steen- en zandgroeven en de papierindustrie. De syndicale activiteit in de dienstensector en in de non-profit wint ondertussen aan belang. Het gaat onder meer over de arbeiders in de bewakingsdiensten, de schoonmaaksector en de gezondheidszorg. Recent is daar de sector van de dienstencheques bijgekomen. En speciale aandacht gaat naar de uitzendarbeid, ook al is dat een sector die ook andere vakbondscentrales aanbelangt, zoals de metaalvakbond of de Voedingscentrale.

Organisatie

De Algemene Centrale is georganiseerd volgens het traditionele model van de socialistische vakbeweging. De leden vormen de brede basis. Bij die leden worden militanten geworven. Bij de Algemene Centrale gaat het over zowat 13.000 mensen. Uit die groep komen vakbondsafgevaardigden die aangeduid worden volgens procedures die verschillen van bedrijf tot bedrijf. Daarnaast zijn er de leden van ondernemingsraden en comités voor preventie en bescherming op het werk die om de vier jaar bij sociale verkiezingen door de werknemers aangeduid worden. Hier zitten we op bedrijfsniveau.

Het volgende niveau wordt gevormd door de gewestelijke afdelingen. De Algemene Centrale telt er zo 17. Hier vinden we de plaatselijke vakbondssecretarissen die als betaalde krachten het vakbondswerk organiseren en ondersteunen. De bestuursorganen van gewestelijke afdelingen worden democratisch verkozen tijdens vierjaarlijkse statutaire congressen.

Overkoepelend boven deze structuren staat het federale niveau. Het federale bestuursorgaan van de Algemene Centrale bestaat uit 8 federale secretarissen, waaronder een voorzitter en een algemeen secretaris. Zij worden bijgestaan door studiediensten en administratieve diensten. Het federaal bestuur wordt democratisch verkozen. Dat gebeurt om de vier jaar, tijdens het federale statutaire congres.

Het vierjaarlijkse statutaire congres is het hoogste orgaan van de Algemene Centrale. Zowat 750 stemgerechtigde militanten die representatief zijn voor de gewesten en de sectoren bepalen er de standpunten en de koers van de Algemene Centrale. Zij keuren de financiële verslagen goed. En zij verkiezen de bestuursorganen van de organisatie.

Syndicale activiteit

De vakbondswerking behelst uiteraard in de eerste plaats de belangenverdediging van arbeiders. Ook dat gebeurt op verscheidene niveaus:

  • verdedigen van individuele arbeiders in probleemsituaties, 
  • verdedigen van collectieve belangen in bedrijven via onderhandelingen, verzoeningsprocedures en indien nodig via stakingen
  • onderhandelen en afsluiten van tweejaarlijkse cao’s in sectoren en vervolgens in bedrijven
  • vertegenwoordigen van arbeiders in ondernemingsraden en CPBW’S.
  • belangenverdediging op het politieke, wetgevende niveau.

Als arbeiderscentrale heeft de Algemene Centrale ook een belangrijke taak in de fondsen voor bestaanszekerheid. Zij worden paritair beheerd en zijn per sector georganiseerd. Deze fondsen waarvan de werking en de financiering overeengekomen wordt tijdens sectorale cao-onderhandelingen, zorgen voor (bijkomende) vergoedingen in geval van moeilijke situaties zoals werkloosheid, ziekte of werkloosheid.

De vakcentrale treedt ook op als medebeheerder van sectorale pensioenfondsen. Sinds de wet Van den Broecke op de aanvullende sectorale pensioenen worden die fondsen in steeds meer sectoren ontwikkeld.

Er is ook de dienstverlening. Het betreft voornamelijk de uitbetaling van premies en vergoedingen van de fondsen voor bestaanszekerheid. De Algemene Centrale treedt hier op als betalingsorganisme. In de bouwsector is dat zeer omvangrijk, met een twaalftal verschillende soorten vergoedingen.

Ook syndicale premies worden uitbetaald via de Algemene Centrale.

Niet onbelangrijk is het sociaal toerisme. Het ontstond al in de jaren twintig in het kielzog van de strijd voor het recht op jaarlijkse vakantie. Vandaag beheert de Algemene Centrale nog altijd via een vzw een netwerk van grote vakantiecentra en kampeerterreinen, onder de naam Floreal Club.

Maar de syndicale actie van de Algemene Centrale houdt ook in dat een duidelijke socialistische maatschappijvisie wordt uitgedragen. De Algemene Centrale stelt zich op als een strijdvakbond met een duidelijke progressieve maatschappijvisie. Sociale rechtvaardigheid, herverdeling van de rijkdom ten behoeve van een goed uitgebouwde sociale zekerheid, gelijkheid, het zijn zoveel basisprincipes die de debatten, de besluitvorming en de acties van de Algemene Centrale inspireren.

Daar hoort ook de internationale solidariteit bij. Naast campagnes en acties die aansluiten op de internationale actualiteit, organiseert en co-financiert de Algemene Centrale tal van solidariteitsprogramma’s met vakbonden in ontwikkelingslanden.

De syndicale voorrangspunten

Vandaag wordt de actie van de Algemene Centrale toegespitst op een aantal belangrijke strijdpunten. We zetten de belangrijkste op een rijtje:

  • “Delegees zonder Grenzen”. Het gaat over het openbreken van de syndicale werking in bedrijven als antwoord op de versnippering van contracten en statuten: onderaanneming, outsourcing, verspreiding over verschillende werven, uitzendwerk, zoveel evoluties die het verenigd optreden maar ook de verdediging van werknemers aantasten. Het gaat ook over het belang van de Europese vakbondswerking, met speciale aandacht voor het uitbouwen van Europese ondernemingsraden. En het gaat uiteraard over de internationale solidariteit.
  • Netwerksyndicalisme sluit aan bij het voorgaande punt en gaat over de strategie om vakbondsmensen in onderling contact te brengen en te houden, met de bedoeling informatie uit te wisselen en met verenigde krachten op te treden.
  • Sectorsyndicalisme ligt in een verder toekomstperspectief en moet de vakbondsorganisatie aanpassen aan de economische evoluties. Voor een stuk staat het in het licht van de uniformisering van arbeiders- en bediendenstatuten. Het is de bedoeling werknemers te verenigen over de statuten heen in grote organisaties voor de industrie, de diensten en de openbare sector.
  • De verdediging van de syndicale rechten en vrijheden staat ook vooraan in de acties van de Algemene Centrale. Het is de strijd tegen de aantasting van het recht op vakbondsactie, de strijd ook tegen de aantasting van de bescherming van vakbondsafgevaardigden.
  • Werkzekerheid tot slot is evenzeer een zeer belangrijk strijdpunt. De Algemene Centrale stelt zich teweer tegen de forse toename van fragiele arbeidscontracten die bovendien steeds meer gebruikt worden om contracten van onbepaalde duur te schrappen. Vandaar bijvoorbeeld de grote aandacht voor de groeiende uitzendsector. Vaste arbeidscontracten moeten voor de Algemene Centrale absolute voorrang krijgen omdat die de beste bescherming geven aan werknemers, zowel op het financiële als op het sociale vlak.